1. Op welke verwezenlijking ben je het meest fier?

Bij Kom op tegen Kanker hebben we 3 jaar geleden het magazine ‘Komop’ in het leven geroepen. Hiermee willen we iedereen die zich inzet voor Kom op tegen Kanker informeren, waarderen, inspireren en verbinden. Onze vrijwilligers, actievoerders en medewerkers kennen elkaar niet, maar bouwen wel allemaal aan hetzelfde doel: ze willen kanker de wereld uithelpen. Met het blad verenigen we hen als leden van eenzelfde familie en tonen we hen hoe we samen vooruitgang boeken.

Het is een magazine dat gezien mag worden en waar ik echt trots op ben. De reacties die we krijgen, bewijzen dat we ons doel bereiken. Uit lezersonderzoek weten we bijvoorbeeld dat lezers dankzij het magazine een sterkere band voelen met Kom op tegen Kanker en met de andere leden van de community. Het magazine motiveert hen ook om zich te blijven inzetten. Een mooi voorbeeld van hoe je er met communicatie in slaagt om mensen dichter bij elkaar, bij onze organisatie en bij onze gemeenschappelijke droom te brengen.

2. Wat is de grootste blunder uit je carrière?

Enkele jaren geleden werkten we voor complimentendag kaartjes uit met complimenten die onze medewerkers mekaar konden schenken. Op elk kaartje stond een zinnetje dat gelinkt is aan een van onze eigen initiatieven. Bijvoorbeeld ‘Ons team zonder jou is als rosse centjes zonder Rospot’.

Een ander compliment was gelinkt aan de Dag tegen Kanker. Die dag roepen we op om het gele lintje te dragen als symbool van solidariteit met kankerpatiënten. De slogan van die dag is ‘Het gele lintje verbindt je’. Dus hadden we een kaartje gemaakt met ‘Net als het gele lintje verbindt je mensen’. Maar… de dt was blijven staan. Toen de gedrukte kaartjes toekwamen, vroeg onze HR-directrice of dat geen dt-fout was. Ik kon wel door de grond zakken van schaamte. Gelukkig was er nog tijd om ze opnieuw te drukken.

3. Wie zijn job zou je graag eens doen?

Ik had wel eens willen meelopen met het campagneteam van Joe Biden. Ik heb weinig met politiek, maar zo’n campagne intrigeert me wel. Ik vind het fascinerend hoe ze hun boodschappen aanpassen aan de verschillende doelgroepen en welke psychologische mechanismen ze gebruiken om mensen te overtuigen van hun standpunten. Maar zou ik het echt als job willen doen? Neen, dat denk ik niet. 

4. Wat wilde je als kind later worden?

Ik heb een groot hart voor dieren en wilde vroeger dierenarts worden. Maar uiteindelijk ben ik dan toch communicatiewetenschappen en journalistiek gaan studeren. Taal was altijd al mijn ding. Om te compenseren dat ik geen dierenarts ben, hebben we wel een kat in huis gehaald. En daar ben ik heel blij om: het doet echt wonderen in coronatijden. Je krijgt zoveel affectie en je voelt je nooit echt alleen thuis.

5. Als je één tip mag geven aan je communicatiecollega’s, wat zou die tip dan zijn?

Ga gluren bij de buren! We zijn met zijn allen heel gelijkaardige projecten aan het uitwerken: een infoblad, website, intranet, persactie, nieuwsbrieven, sociale media ... Je moet niet zomaar iets overnemen van een ander, maar laat je inspireren door wat andere organisaties doen.

Ga gluren bij de buren! Er is zoveel potentieel om van elkaar te leren en elkaar te inspireren. 

| Caroline Verschaeren, redacteur Kom op tegen Kanker

Er is zoveel potentieel om van elkaar te leren. Niet alleen door naar de resultaten te kijken, maar ook naar het proces: hoe hebben ze het aangepakt, hoe zijn ze er geraakt? Sta je voor een nieuw project en weet je niet goed hoe eraan te beginnen? Bel een collega die een gelijkaardig traject achter de rug heeft. Ik ben bijvoorbeeld bezig aan een nieuw intranet. Ik heb de telefoon gepakt en naar een paar collega’s van andere organisaties gebeld. Je leert daar heel veel uit én je wint er tijd mee.

Daarom ben ik ook zo’n fan van Kortom! Jullie brengen communicatieprofessionals samen en maken het gemakkelijker om van elkaar te leren en elkaar te inspireren.